|
Góry Bystrzyckie
Góry Bystrzyckie są długim pasmem górskim osiągającym 50 km długości. Od północy ogranicza je dolina Bystrzycy Dusznickiej, a od południowego-zachodu dolina Dzikiej Orlicy. Od wschodu opadają do Rowu Górnej Nysy, a od północnego zachodu do Kotliny Kłodzkiej. Północna część Gór Bystrzyckich ma charakter rozległego, równego spłaszczenia, przedzielonego Bystrzycą na dwie części. Najwyższym wzniesieniem tego masywu jest Łomnicka Równia z 898 m wysokości. Południowa część od Przełęczy Spalonej ma charakter grzbietu. Najwyższą kulminacją, a zarazem najwyższą w całych Górach Bystrzyckich jest Jagodna (977m). W części północnej Góry Bystrzyckie zbudowane są z gnejsów kambryjskich, i łupków mikowych, pokrytych piaskowcami. Natomiast część południowa zbudowana jest z gnejsów i granitognejsów. Ciekawą rzeczą jest fakt, że Góry Bystrzyckie stanowią wododział pomiędzy zlewiskiem Morza Bałtyckiego (Bystrzyca, Bystrzyca Dusznicka) i Morza Północnego (Dzika Orlica). Dolne części zboczy przeznaczone są pod uprawy, a pozostałe zarastają lasami. Dawniej doliny były gęsto zasiedlone, przede wszystkim dolina Dzikiej Orlicy, którą zajmował zwarty ciąg wsi. Obecnie większość z nich wyludniła się, stąd Góry Bystrzyckie należą do najbardziej odludnych obszarów Sudetów. Do największych atrakcji należą rozległe torfowiska wysokie w pn.-zach. części Topielisko-Czarne Bagno, jaskinia Solna Jama i tzw."autostrada sudecka", którą uważa się za jedną z najpiękniejszych górskich szos w Polsce. W wielu wsiach zachowały się dobre przykłady budownictwa ludowego, w tym największe w Sudetach zgrupowanie drewnianych kościołów.
wstecz
|
strona główna
